Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21667 K.2023/5359

Sanıklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Muş Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.10.2012 tarihli ve 2012/1547 Esas numaralı iddianamesi ile sanıkların olay tarihinde şikâyetçiye ait 5 adet küçükbaş hayvanı çaldıkları, ...

Mahallesinde küçükbaş hayvancılık yapan ve tanık olarak beyanına başvurulan ...'a satmaya çalıştıkları, ...'ın kendisine piyasanın altında bir fiyata satılmaya çalışılan hayvanların çalıntı olabileceğini anlaması ve durumu polis merkezine bildireceğini beyan etmesi üzerine sanıkların kaçtıkları, 22.10.2012 tarihinde yakalanan sanıkların, ... tarafından teşhis edildiği, sanıkların bu şekilde eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g, 143, 116/1-4, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2012/771 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan beraat, ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 165/1. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Muş

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2012/771 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2020/13806 Esas, 2021/15826 Karar sayılı kararı ile; ''1-Tanık ... ve ...’in beyanlarına göre de, sanıkların olay günü sabahında hayvanlar ile geldikleri, hayvanları satmak istediklerini, kendilerinin şüphelenip polisi aramaları üzerine hayvanları orada bırakıp kaçtıklarını beyan etmeleri, sanıklar savunmalarında, beraber satış için tanıkların yanına gittiklerini kabul ettikleri, söz konusu hayvanları da orada bırakıp gittiklerini, ancak hayvanları çalmadıklarını, çalma konusunda birbirlerini suçlamaları karşısında;

sanıkların üzerilerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde sanık ...’ın beraatine, sanık ... içinde konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraatine karar verilmesi, 2-UYAP sisteminde yapılan sorgulamaya göre sanık ...’in hüküm tarihinde, Bitlis Açık Cezaevinde başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında,

sanığın duruşmalarda hazır bulunmaktan bağışık tutulmayı isteyip istemediği sorulmadan yokluğunda yargılamaya devam olunarak mahkumiyetine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,'' nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine Muş

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2021/760 Esas, 2022/365 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g, 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının ve 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 5. Muş

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2021/760 Esas, 2022/365 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/9321 Esas, 2022/19388 Karar sayılı kararı ile '' Somut olayda, katılanın anlatımı, olay yeri inceleme raporu, CD görüntüleri ile olay yeri krokisine göre, hayvanların çalındığı ahırın müştekinin evinin bitişiğinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/2-g maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza verilmesi,'' nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma sonrası Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2022/1043 Esas, 2023/446 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna, Sanık Abdurrrahman ... müdafiinin temyiz istemi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 50, 51, maddeleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen göz önüne alınacak nedenlerle verilen kararın hukuk ve yasalara aykırı olduğundan bozulmasını talep ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçiye ait ahırdan 23 adet küçükbaş hayvanın çalındığı, yapılan araştırmada 18 adet küçükbaş hayvanın şikâyetçi tarafından kendi çabaları sonucu ikametgahının 1,5 km kadar uzağında atıl vaziyetteki bir ağıl içerisinde bulunduğu, çalınan diğer 5 adet küçükbaş hayvanın ise ilk safhada bulunamadığı, ancak ...

Mahallesi'nde küçükbaş hayvancılık yapan ve tanık olarak beyanına başvurulan ...'ın kendisine 06.10.2012 tarihinde piyasa fiyatının altında 5 adet koyun satmak isteyen ve şüpheli hareketler sergileyen, daha önceden tanıdığı ve ... olarak bildiği ve yanındaki diğer sanıkla birlikte, sanıkların bulunduğunu ve polise haber vermek istediğini söylemesi üzerine, sanıkların 5 adet küçükbaş hayvanı bırakarak olay yerinden uzaklaştıklarını kolluk kuvvetlerine bildirmesi üzerine, yapılan araştırma üzerine sanık ...'in ele geçirildiği 07.10.2012 tarihli fotoğraf teşhis tutanağından da anlaşılacağı üzerine tanık tarafından teşhis edildiği,

sanıkların bu şekildeki eyleminin ise; hayvanların çalındığı ahırın katılanın evinin bitişiğinde bulunduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların savunmaları, tanık beyanları ve dosya kapsamına göre, sanıkların olay günü şikâyetçiye ait koyunları çaldıkları ve aynı ... tanıklara satmaya çalıştıkları, tanıklar şüphelenince koyunları bırakıp kaçtıkları, tanığın teşhisi ile sanıkların yakalandığı olayda, sanıkların üzerlerine atılı hırsızlık suçunu işledikleri anlaşılmıştır.

Sanıkların adlî sicil kaydı dosya içerisinde mevcuttur. 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi gereği takdiri indirim nedeni uygulama/uygulamama yetkisi Mahkemenin takdirindedir. Ancak bu takdir yetkisi, sınırsız değildir. Mahkemelerin her türlü kararlarında olduğu gibi takdiri indirim nedeninin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır.

Bununla birlikte gösterilen gerekçelerin hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine ve ilgili kanun hükümlerine uygunluğunun Yargıtay denetimine tabi olacağında şüphe bulunmamaktadır.

Mahkemece, adı geçen sanıklar hakkında takdiri indirim nedeninin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirildiği ve "Sanıkların sabıkalı ve suç işlemeye eğilimli kişilikleri, haklarında halen devam eden ceza soruşturma ve davaların mevcudiyeti, suçun işlenişindeki özellikler, cezanın gelecekleri üzerindeki olası etkileri ve dosya kapsamı nazara alınarak sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ..." şeklindeki yerinde,

yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden uygulanmamasına karar verildiği belirlenmekle ve sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesi bakımından ise, Mahkemece, "sanıkların sabıkalı ve suç işlemeye eğilimli kişilikleri, haklarında halen devam eden ceza soruşturma ve davaların mevcudiyeti, suçun işlenişindeki özellikler ve dosya kapsamı nazara alındığında, sanıkların cezalarının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyecekleri hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından,

sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231, 5237 sayılı Kanun'un 50, 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına," şeklinde karar verildiği, lehe hükümlerin uygulanmamasına dayanak olan gerekçenin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşılmakla, hükümlerde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Mahkemenin kabulünde ve sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları da reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş