Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21858 K.2026/485

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 09.11.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hırsızlık suçundan verilen 09.11.2022 tarihli ve 2017/2215 Esas, 2019/338 Karar sayılı ek kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Temyiz isteminin reddine dair 09.11.2022 tarihli ve 2017/2215 Esas, 2019/338 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,

bu karara yönelik temyiz isteminin reddiyle, hırsızlık suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 20.02.2019 tarihli hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasına hükmedildiği,

sanığın istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince verilen 20.02.2019 tarihli ve 2017/2215 Esas, 2019/338 Karar sayılı karar ile İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 116/1, 119/1-c, 62. maddeleri gereği 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sanık aleyhine istinaf bulunmaması sebebiyle 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 10 ay hapis cezasının, 5 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olması nedeniyle Tebliğname'de, temyiz isteminin reddine dair 09.11.2022 tarihli ek kararın onanmasını isteyen görüşe iştirak edilmeyerek,

bu suretle temyiz isteminin reddine ilişkin 09.11.2022 tarihli ek kararın konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden kaldırılmasına karar verilmek suretiyle 20.02.2019 tarihli hükmün temyiz incelemesinde, İlk Derece Mahkemesince konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "Suçun dolandırıcılık suçu olduğu, suç vasfının yanlış tayin edildiği, suçu işlemediğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA,dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesine,