Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22056 K.2024/19507

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317.

Maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, 28.03.2014 tarihinde gündüz saat 14.23 sıralarında, şikâyetçinin ikâmet ettiği apartmana girerek daire kapısının önünde bulunan 1 çift ayakkabıyı çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 31/3, 116/1 31/3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını oluşturduğu,

bu suçlar için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 27.01.2016 olan ilk mahkûmiyet tarihi ile 10.02.2023 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,