Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22129 K.2025/2094

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas nitelikte sabıkaları bulunduğu hâlde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmaması,

2- Sanığın adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçlardan 3 aydan fazla hapis cezasını içeren mahkûmiyet hükümlerinin bulunması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/1-a. maddesindeki koşul gerçekleşmediğinden, hükmolunan cezanın ertelenmesine olanak bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,