Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22611 K.2026/197

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, şikâyetçinin davaya katılmasına dair kararın usulsüz olduğuna, teşhis işlemi yaptırılmayan ve şikâyetçi ile olan ilişkisi araştırılmayan tanığın varsayımlarına dayalı olarak karar verilmesinin hukuka uygun olmadığına ve atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak kesin delil bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2018 tarihli ve 2018/427 Esas, 2018/876 Karar sayılı ilâmı ile 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan 10 ay hapis cezasının yanısıra 500,00 TL adli para cezasına da hükmedildiği hâlde, sanık hakkında yalnızca hapis cezasının tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.