Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23239 K.2025/23192

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "üzerine atılı suçu işlediğine, ama pişman olduğuna, müştekinin zararını giderdiğine, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğine, almış olduğu cezanın fazla olduğuna, suçu işlediği tarihte psikolojik tedavi gördüğüne ve psikiyatri ilaçları kullandığına, TCK'nın 32. maddesinin göz önünde bulundurulmadığına";

sanık müdafiinin temyiz isteminin "verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, müvekkilinin üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmesini ve sanık hakkında verilen cezanın bozulmasını talep ettiklerine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;