Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23303 K.2025/23974

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "dosya kapsamı, delil durumu, tanık ve sanık beyanları irdelendiğinde müvekkili sanık üzerine atılı bulunan suça dair yapılan yargılamanın ve verilen kararın eksik inceleme sonucu alındığına, anılan suça konu paranın miktar itibariyle az olması sebebiyle TCK'nın 145. maddesi doğrultusunda müvekkiline ceza verilmemesi,

mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, müvekkilinin tüm aşamalarda istikrarlı bir biçimde ve çelişkisiz olarak gerçeği dile getirdiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;