Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23306 K.2025/23206

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin almış olduğu maddelerin herhangi bir yerde kilitlenmiş ya da muhafaza altına alınmış olmadığına, bu hususun katılanın mahkeme huzurundaki beyanında "Evimin alt katındaki daire de bana aittir. Burası boş nitelikteydi. Ben burayı depo gibi kullanıyordum.

Yani burası benim ikametimin alt katıdır." şeklindeki beyanı ile hırsızlık suçunun işlendiği yerin boş ve dolayısıyla suça konu maddelerin kilitlenerek ve saklanarak muhafaza edilecek bir yer olmadığına", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;