Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23416 K.2024/5699

Başsavcılığının 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/80456 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre; kayden 22/01/1995 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun, suç tarihi olan 19/04/2009 günü itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunduğu, 5237 sayılı Kanun'un 66/2 ve 66/1-e maddeleri gereğince anılan suç yönünden dava zamanaşımı süresinin ise 4 yıl olduğu, zaman aşımı süresini kesen son işlemin olan sorgu tarihi olan 04/01/2012 tarihi olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14/03/2013 tarihi ile ikinci suçun suç tarihi olan 10/08/2015 tarihleri arasında 2 yıl 4 ay 26 gün zamanaşımı süresinin durduğu,

suça sürüklenen çocuğun sorgu tarihi olan 04/01/2012 tarihi ile kararın açıklandığı tarih olan 09/03/2022 tarihi arasındaki süreden duran zamanaşımı süresi olan 2 yıl 4 ay 26 gün çıkartıldığında 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, davanın düşürülmesi yerine yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen mahkûmiyet kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.03.2013 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının 13.12.2021 tarihinde kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 10.08.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuğun inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte 19.04.2009 tarihinde şikâyetçinin ölen eşine ait olan aracın kapısına zarar verip aracın içinden oto teybini çalması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 31/2. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre,

aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin (hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle duran 2 yıl 4 ay 26 günlük süre de eklendikten sonra) 04.11.2012 olan suça sürüklenen çocuğun sorgu tarihinden mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Konya