Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24344 K.2023/8547

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Mağdurun şikâyetten vazgeçtiğinden haberdar olan ve vazgeçmeye ilişkin karşı duruşu olmayan sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğinden, tebliğnamenin şikâyetten vazgeçmeyi kabul ... etmediğinin sanığa sorularak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun şikayete tabi olması, mağdurun kovuşturma aşamasında verdiği 08.05.2023 tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi, hüküm duruşmasında hazır bulunan ve mağdurun şikayetten vazgeçtiğinden haberdar olan sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının bulunmaması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,