Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2443 K.2024/2022

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2006 tarihli ve 2006/70 Esas, 2006/1044 Karar sayılı kararında sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 7 ay 23 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelendiği, hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 14.05.2010 tarihli ilâmıyla bu kararın bozulduğu, bozma ilâmına uyulmasından sonra sanık hakkında hükmolunun hapis cezasının açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suçtan mahkum olması nedeniyle hüküm açıklanırken, Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2006 tarihli ve 2006/70 Esas, 2006/1044 Karar sayılı ilâmıyla verilen erteleme kararının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık için kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, temyize konu hükümde sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,