Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24589 K.2025/24515

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''sanığın olayı ayrıntılarıyla samimi bir şekilde anlattığına, katılanların maddi zararları açıkça belirtilerek sanıktan söz konusu zararı gidermesinin istenmesi gerektiğine, zararı gidermesinin hukuki sonuçları belirtilmek suretiyle sanığa gerekli yasal ihtaratların ve hatırlatmaların yapılmadığına, bu hususun göz ardı edilerek hüküm tesis edilmesi neticesinde sanığın hak kaybının ortaya çıktığına,

dosyaya yansıyan herhangi bir somut ve ispatlanmış zararının bulunmayışı ve hazırlık aşamasında bazı eşyaların iade edilmiş olması nazara alındığında sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğine, suça konu malın değerinin az oluşu gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 145. madde hükmünün uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle fazla ceza tayini yoluna gidilmesinin hukuka aykırılık teşkil edeceğine, usul ve yasaya aykırı kararın sanık lehine bozulmasına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;