Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2023/24637 E. , 2024/5690 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93791 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2023/24637 E. , 2024/5690 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93791 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olacağı, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın mahkeme huzurunda savunmasının alındığı 22/02/2013 tarihinden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı 22/12/2022 tarihine kadar geçen 9 yıl 9 aylık süreden, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18/12/2013 tarihi ile denetim süresi içerisinde işlenen suçun tarihi olan 15/05/2014 tarihleri arasında geçen 4 ay 27 günlük durma süresi de çıkarıldığında 9 yıl 5 ay 27 gün geçmiş olduğu cihetle, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu dikkate alındığında, dava zamanaşımının dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen mahkûmiyet kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.12.2013 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının 07.04.2022 tarihinde kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15.05.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın suç tarihinde gündüz vakti sayılan saat 14.30 sıralarında şikâyetçiye ait iş yerinden 4 adet eşofman çalması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin (hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle duran süre de eklendikten sonra) 22.02.2013 olan sorgu tarihinden 22.11.2022 olan mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, sanık hakkındaki hırsızlık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/334 Esas, 2022/589 Karar sayılı süresinde istinaf edilmeksizin kesinleşen kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının, aynı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın kaldırılmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.