Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24649 K.2024/5909

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93792 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında üzerine atılı hırsızlık suçu nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 145. maddesi uyarınca 1/4 indirim uygulanmak suretiyle 3 yıl 9 ay hapis cezasına yerine, hesap hatası sonucu 4 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 168/2 (1/2 indirim) ve 62/1 (1/6 indirim) maddeleri gereğince indirimler yapıldığında, sonuç olarak 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında üzerine atılı hırsızlık suçu nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 145. maddesi uyarınca 1/4 indirim uygulanmak suretiyle 3 yıl 9 ay hapis cezasına yerine, hesap hatası sonucu 4 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 168/2 (1/2 indirim) ve 62/1 (1/6 indirim) maddeleri gereğince indirimler yapıldığında, sonuç olarak 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Mustafakemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2021/573 Esas, 2021/626 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;