Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24708 K.2023/7223

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'nin 19.10.2022 tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I) Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ile şikâyetçilere yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile şikâyetçiler ..., ... ve ... ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ..., ... ve ... ile şikâyetçiler ..., ..., ..., ..., ... ...(...), ..., ... ..., ... ve ...'a yönelik toplam 13 kez iş yeri dokunulmazlığının ihlâli; katılanlar ..., ... ve ... ile şikâyetçiler ..., ..., ..., ..., ... ...(...), ... ..., ..., ...'a yönelik toplam 12 kez mala zarar verme.

Genel Konut duvarları bakımından işledikleri mala zarar verme suçu; şikâyetçiler ..., ... ve ... ...'a yönelik hırsızlık suçları bakımından; hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar hakkında şikâyetçi ...'ye yönelik mala zarar verme suçu bakımından ise;

hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ... ile şikâyetçiler ..., ..., ..., ... ..., ... ve ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ... müdafiinin duruşma isteminin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereğince takdiren reddine karar verilerek ve Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2021/424 Esas, 2022/276 Karar sayılı kararı ile sanığın şikâyetçi ...'ye yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi sonucunda, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılıp sanığın 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 168/2. maddeleri gereğince 3 yıl 6 ay hapis cezasına mahkûm edildiği anlaşıldığından, sanık hakkında şikâyetçi ...'ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizi ... olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, bileşik suç özelliği taşıyan eylemler nedeniyle ayrı ayrı ceza verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, etkin pişmanlık ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmama gerekçelerinin yerinde olmadığına; sanık ...'nin temyiz isteminin de hakkında haksız yere 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulandığına ve etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya içerisindeki 22.02.2021 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, 22.01.2021 tarihli ve 14.06.2021 tarihli tutanakların içeriklerine göre; suça konu yerde yapılan araştırma sonucunda delinmek suretiyle zarar verilen duvar dibinde ele geçirilen iki adet müzik setinin katılan ...'e ait olduğunun tespit edildiği, bahsi geçen malzemelerin soruşturma aşamasında katılana teslim edildiği ve katılanın kalan zararının giderilmediğinin anlaşılması karşısında; katılan ...'e yönelik hırsızlık suçu bakımından sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olmadığı ve hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı belirlendiğinden Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirâk edilmemiştir.

Sanık hakkında katılanlar ile şikâyetçilere yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf istemlerinin esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

III) Sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ... ile şikâyetçiler ..., ..., ..., ... ..., ... ve ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2021/424 Esas, 2022/276 Karar sayılı kararı ile sanığın şikâyetçi ...'ye yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi sonucunda, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılıp sanığın aynı Kanun’un 142/2-h ve 168/2. maddeleri gereğince 3 yıl 6 ay hapis cezasına mahkûm edildiği anlaşıldığından, sanık hakkında şikâyetçi ...'ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizi ... olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, bileşik suç özelliği taşıyan eylemler nedeniyle ayrı ayrı ceza verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, etkin pişmanlık ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmama gerekçelerinin yerinde olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya içerisindeki 22.02.2021 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, 22.01.2021 tarihli ve 14.06.2021 tarihli tutanakların içeriklerine göre; suça konu yerde yapılan araştırma sonucunda delinmek suretiyle zarar verilen duvar dibinde ele geçirilen iki adet müzik setinin katılan ...'e ait olduğunun tespit edildiği, bahsi geçen malzemelerin soruşturma aşamasında katılana teslim edildiği ve katılanın kalan zararının giderilmediğinin anlaşılması karşısında; katılan ...'e yönelik hırsızlık suçu bakımından sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olmadığı ve hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı belirlendiğinden Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirâk edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarından “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibarelerinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,