Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24783 K.2025/22971

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin; ''atılı suçu ikrar etmesine rağmen almış olduğu cezanın ağır olduğuna, pişman olduğunu ve tarafına hesap numarası veya IBAN numarası verilmesi durumunda zararı karşılayacağını bildirdiğine, zararı karşılamak ve uzlaşmak istediğine, hakkında verilen cezanın indirilmesine veya kaldırılmasına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2018 tarihli ve 2018/677 Esas, 2018/849 Karar sayılı ilâmına konu suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesinde yazılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olduğu ve Mahkemenin 14.02.2025 tarihli ek kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun şekilde kesinleştirilmediğinden infazın durdurulmasına karar verildiği,

bu sebeple bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek ilâmın da bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2016 tarihli ve 2013/46 Esas, 2016/805 Karar sayılı ilâmının 1.kez mükerrirliğe esas alınması gerekirken, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2018 tarihli ve 2018/677 Esas, 2018/849 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine ''İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2016 tarihli ve 2013/46 Esas, 2016/805 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilmiş olan 1 yıl 11... gün hapis cezası tekerrüre esas alınarak sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümleri uygulanarak mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına