Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25182 K.2024/5773

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek sanık müdafiine 28.03.2023 tarihinde e-tebliğ yapıldığı, sanık müdafiinin 30.03.2023'te süresinde temyiz ettiği anlaşılması karşısında tebliğnamede ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca TCK'nın 142/2-g maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı 3 yıldan 5 yıla çıkarılmış ise de, atılı suçun işlendiği 19.06.2007 tarihi itibariyle öngörülen hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden; hükmün gerekçesinde, temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtilerek 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2. 18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesindeki artırım oranının ''Üçte birine kadar'' yerine ''Yarı oranında'' şeklinde değiştirildiği, dolayısıyla söz konusu düzenlemenin suç tarihinden sonra yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında; aynı Kanun'un 7/2. maddesinde düzenlenen ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' şeklindeki hüküm de göz önüne alındığında; sanık hakkında belirlenen temel ceza üzerinden TCK'nın 143. maddesine göre en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yarı oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,