Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25199 K.2025/14516

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâl suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde.

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafii, sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın hırsızlık yaptığına dair her türlü şüpheden uzak, net ve kesin bir delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, yerel mahkemenin yanılgıya düşerek hiçbir delil bilgi ve belge olmadan sanık hakkında ceza vermesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu,

sanığın temyiz isteminin ise üst sınırdan ceza verilip hiç bir indirim uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak.

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken, 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

sanık hakkında "5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılarak sanığın 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, III. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, dosyadaki beyanlara göre araç benzerliğinin söz konusu olduğuna, suça karışan aracın benzerinden illerinde binlerce olduğu nazara alınmadan, aracın suça sürüklenen çocuğun babasına ait araç olup olmadığı tam olarak tespit edilmeden cezalandırılmasına karar verilmesinin isabetli olmadığına, suça sürüklenen çocuğun beyanlarının aksinin ispatlanamadığına, HTS kayıtlarının incelenmediğine, kamera görüntülerinin değerlendirilmediğine,

suça sürüklenen çocuğun olay yerinde olduğunu ve suç işlediğini gösteren aleyhe herhangi bir delil bulunmadığından beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken, 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması, sonraki uygulamalar sebebiyle sonuç ceza doğru hesaplandığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca;

fiili işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,