Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2524 K.2024/6059

Katılan sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulun beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, katılan ... ile arasında gerçekleşen fiziksel münakaşa sırasında ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının sanığın sorgusunun yapıldığı 30.09.2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2. Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulun beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 07.09.2020 tarihli ve 2020/1989 Esas, 2020/7023 Karar sayılı bozma ilâmından önceki sanık ... hakkındaki hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince 3.000,00 TL adlî para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sonuç olarak 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,