Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25260 K.2024/7318

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102361 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30/05/2022 tarihli ve 2021/12918 esas, 2022/8052 karar sayılı ilamında yer alan "..sanıkların aracın direksiyon muhafaza kısmını ve kablo uçlarını kırıp düz kontak yaparak aracı çalıştırıp çaldıkları araca zarar verilmesi biçimindeki eylemde hırsızlık suçunun konusu olan eşyalar ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında;

ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden sanığın ... mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,...Bozmayı gerektirmiş" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, sanığın müştekiye ait ...plakalı aracı düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklinde gerçekleşen somut olayda, Mahkemesince hırsızlık suçunun yanı sıra ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakta ise de, hırsızlık suçunun aracın mülkiyetine yönelik olduğu,

hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olduğu ve korunan hukuki yararın tek olduğu cihetle, sanığın eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçu kapsamında kalacağı ve ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4 maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Hükümlünün şikâyetçiye ait aracı düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklinde gerçekleşen somut nedeniyle hırsızlık suçunun yanında mala zarar verme suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2014 tarihli ve 2013/2-686 Esas, 2014/19 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı anlaşılmıştır.

3.5271 sayılı Kanun’un 223/2 maddesinin (a) bendi uyarınca hükümlünün beraatine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR