Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25262 K.2024/7770

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102349 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "1-Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/520 esas sayılı dosyasındaki suç tarihlerinin 28/08/2022 ve 15/09/2022, iddianame düzenleme tarihlerinin ise 17/10/2022 ve 21/10/2022 olduğu,

Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/631 esas sayılı dosyasının suç tarihinin 04/10/2022, iddianame düzenleme tarihinin ise 09/12/2022 olduğu, 04/10/2022 tarihli suçun da 17/10/2022 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı,

anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumuna ait kamu malı niteliğindeki eşyalara zarar verme eylemlerinin benzer mahiyette olduğu ve suç tarihlerinin yakınlığı dikkate alındığında, söz konusu dosyalar birleştirilerek sanığın tek bir suç işleme kararı doğrultusunda hareket edip etmediğinin, dolayısıyla hakkında zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinin bir kere uygulanma kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ayrı ayrı zincirleme suç hükümlerine göre mahkumiyet kararları verilmesinde,

2- Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2023 tarihli kararında, sanığın 28/08/2022 ve 15/09/2022 tarihli eylemleri nedeniyle hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verildiği, ancak Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08/03/2021 tarihli ve 2018/12967 esas, 2021/3381 karar sayılı ilâmında da belirtildiği gibi tayin olunan cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilerek hükmolunan sonuç cezanın tayin edilmeyerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Hükümlü hakkında Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2022 tarihli iddianamesiyle 15.09.2022 tarihli kamu malına zarar verme eyleminden kamu davası açıldığı, Kırıkkale 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/491 Esas, 2022/391 Karar sayılı kararıyla dosyanın Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/520 Esas sayılı dosyası ile birleşmesine karar verildiği, hükümlü hakkında Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2022 tarihli iddianamesiyle 28.08.2022 tarihli kamu malına zarar verme eyleminden kamu davası açıldığı,

Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/520 Esas, 2022/788 Karar sayılı dosyasındaki birleşen dosya ile birlikte olması nedeniyle suç tarihlerinin 28.08.2022 ve 15.09.2022, iddianame düzenleme tarihlerinin ise 17.10.2022 ve 21.10.2022 olduğu,

Mahkemece hükümlünün bu eylemlerinden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a ve 43. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, hükümlü hakkında ayrıca Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2022 tarihli iddianamesiyle 04.10.2022 tarihli kamu malına zarar verme eyleminden kamu davası açıldığı ve kanun yararına bozmaya gelen Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/631 Esas, 2023/108 Karar sayılı dosyasının suç tarihinin 04.10.2022, iddianame düzenleme tarihinin ise 09.12.2022 olduğu,

04.10.2022 tarihli suçun da 17.10.2022 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, bu nedenle hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasının gerektiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a ve 43. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası verilip Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/520 Esas,

2022/788 Karar sayılı kararıyla verilen cezanın mahsubuna karar verilmesi nedeniyle mahkemece doğru uygulama yapıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (1) numaralı kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

2. Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli kararında, hükümlünün 28.08.2022 ve 15.09.2022 tarihli eylemleri nedeniyle hükmolunan cezanın mahsubuna karar verildiği, ancak tayin olunan cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilerek hükmolunan sonuç cezanın tayin edilmeyerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) numaralı kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar verilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesindeki koşulları taşımayan (1) numaralı KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/631 Esas, 2023/108 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;