KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/25264 E., 2024/6367 K.
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi Yargıtay Cumhuriyet
Karar Detayı
308 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Başsavcılığının 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/100717 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya aslının, sanığın diğer suçları yönünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderildiği bildirilmekle, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede. Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay
4. Ceza Dairesinin 26/02/2020 tarihli ve 2019/8239 esas, 2020/4131 sayılı ilâmında yer alan, " ... sanık hakkında işlediği hakaret ve kasten yaralama suçlarından sanığın sabıka durumu, kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları ile olayda meydana gelen zararın varlığı değerlendirilerek hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine karşın, basit tehdit suçu ile ilgili olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesinin uygulanmamasında, isabet bulunmamaktadır ... " şeklindeki açıklamaları dikkate alındığında, Dosya kapsamına göre,
sanık hakkında mala zarar verme suçuyla beraber nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından da kamu davası açıldığı, bu suçlar yönünden yapılan yargılamada sanığın mahkûmiyetine ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği hâlde mala zarar verme suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2018 tarihli ve 2015/9-197 Esas, 2018/632 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere Mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına yönelik kararda takdir hakkının hatalı kullanıldığının olağan yasa yolu olan temyiz başvurusunda ileri sürülmesi olanaklı ise de;
gerekçesi ister doğru ister yanlış olsun, kabul edip etmemenin mahkemenin takdirine bağlı bulunduğu hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına yönelik yetkinin kullanılmasındaki takdir yanılgısının olağanüstü bir yasa yolu olan, kanun yararına bozmaya konu edilmesi olanaklı olmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.