Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25265 K.2023/6313

... ... ...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2019/426 E., 2022/196 K. ...

SUÇLAR

Mala zarar verme, tehdit ...

İNCELEME KONUSU

KARARLAR

Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102292 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan tehdit ve mala zarar verme suçlarına ilişkin kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu, somut olayda suç tarihinin 19/05/2013 olduğu,

sanığın ilk savunmasının da 08/10/2013 tarihinde alındığı nazara alındığında, zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin sanığın savunmasının alındığı 08/10/2013 tarihinden itibaren kararın verildiği 01/03/2022 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkında kamu davasında düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2014 tarihli kararıyla mala zarar verme suçu ile birlikte tehdit suçundan da beraat kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından iki suçun da aleyhe temyiz edildiği ancak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 09.09.2019 tarihli ve 2017/17709 Esas, 2019/10074 Karar sayılı ilâmı ile sadece mala zarar verme suçundan inceleme yapıldığı ve tehdit suçu için karar verilmediği, Mahkemenin incelemeye konu 01.03.2022 tarihli kararıyla tehdit suçundan yeniden karar verilmiş ise de; bu kararın yok hükmünde olduğu,

zira Mahkemenin 04.02.2014 tarihli kararının temyiz yasa yolu ile incelenmesinin gerekmesi nedeniyle tehdit suçundan verilen incelemeye konu kararın kanun yararına bozmaya konu yapılamayacak olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tehdit suçu için kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

4. Hükümlünün yargılama konusu mala zarar verme suçu için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1. maddesinin (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5. Hükümlünün sorgu tarihi olan 08.10.2013 ile mahkûmiyet karar tarihi olan 01.03.2022 tarihi arasında 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun belirlenmesi nedeniyle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, tehdit suçu için kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,