Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25342 K.2024/20263

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki adli para cezalarına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 03.07.2023 tarihli ve 2022/3647 Esas,

2023/2325 Karar sayılı kararına karşı aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulduğu ve 04.08.2023 tarihli İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 2023/97 Değişik İş sayılı kararıyla kesinleştirildiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.09.2023 tarihli ve 2022/3647 Esas, 2023/2325 Karar sayılı ek kararın: 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 08.09.2023 tarihli ve 2022/3647 Esas, 2023/2325 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,