Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2583 K.2024/14115

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1., 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2) UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 05.19 olduğu, sanığın eylemini 05.30 sıralarında gündüz vakti gerçekleştirdiği anlaşılmakla, hakkında TCK'nın 142/1-b.maddesinden verilen temel cezadan aynı Yasa'nın 143.maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

3)Hükümde "bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediği" belirtildikten sonra, dosya kapsamına uymayacak şekilde "suça konu eşyanın tüm köyün yararına kullanılıyor olması" denilmek suretiyle karışıklık oluşturulması,