Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25922 K.2025/24937

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz talebinin, mahkeme gerekçeli kararında, sanığın kaçak tüketim tutarını soruşturma aşamasında kendisine hatırlatılmadığından kurum zararının tamamını her ne kadar kovuşturma aşamasında giderse de bunun soruşturma aşamasında karşılanan ve bilirkişi tarafından belirlenen tutarı karşılayan ödeme ile zararın karşılanmış kabul edilmesi gerektiğinden bahisle sanık hakkında TCK 168/5 ve CMK 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar vermişse de yüksek mahkemece dosya incelendiğinde;

sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hükümlerinin bildirilip bildirilmediğinin dosyadan anlaşılamayacağı ve madde düzenlemesinin anlamının açık olması nedeniyle TCK'nın 168/5. maddesinin uygulanmasında somut bir hata yapıldığı, ödeme kovuşturma aşamasında yapıldığı için sanık hakkında ceza hükmü kurulması gerekirken düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;