Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2623 K.2024/10647

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, ceza infaz koruma memurları olan katılanlar ile şikâyetçilerin görevlerini yapmalarını engellemek maksadıyla elinde bulunan cam parçası ile onları yaralamaya çalışması, katılanlar ile şikâyetçilere hakaret etmesi ve hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumunda bulunan odanın camını kırması şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1, 265/4, 43, 125/1, 3-a, 43 ve 152/1-a maddelerinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan 13.03.2015 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,