Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26383 K.2025/23328

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, katılanın tüm zararının giderilmiş olmasına rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, sanığın suçu tedavi gideri için işlemiş olduğuna, malın değerinin azlığı sebebiyle TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın aşamalarda katılana ait kaybolduğu belirtilen iş yeri anahtarını aracında bulduğunu ve suç tarihinde bu anahtarla kapıyı açarak suça konu eşyaları çaldığını savunduğu ve dosya içerisindeki kamera görüntülerine ilişkin incelemede de sanığın suç tarihinde iş yeri kapısını anahtarla açtığının belirlenmesi karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden sadece aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.