Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2687 K.2024/7707

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, en son kesen işlem olan 14.04.2016 mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında şikâyetçiler ..., ..., ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine ve mahkemenin kabulüne göre, şikâyetçilerin iş yerine, suça sürüklenen çocukların beraber girmeleri karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerde, suça sürüklenen çocukların cezalarında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılmaması,

ayrıca suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerde TCK'nın 116/2, 116/4. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 8 ay hapis cezası yerine hatalı olarak 4 ay hapis cezasına, devamla aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 6 ay 20 gün hapis cezası yerine 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunarak suça sürüklenen çocuklar hakkında eksik ceza tayin edilmiş ise de, lehe hükümlerin uygulanmasını isteyen suça sürüklenen çocuklar hakkında,

hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının TCK’nın 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerekip gerekmediğinin tartışılmamış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, yukarıda eleştiri konusu yapılan ve suça sürüklenen çocukların gerçekte alması gereken ceza miktarı olan 1 yıl 1ay 10 gün hapis cezasından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının suça sürüklenen çocukların lehine olması nedeniyle,

bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bu hususlar da bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme kısmen uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar hakkında şikayetçiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocukların savunmaları ve şikâyetçi ...'ın beyanlarına göre, söz konusu iş yerinden birşeyin çalınmadığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiği halde yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Şikâyetçi ...'ın beyanına göre iş yerinden birşey çalınmadığı olayda, şikâyetçinin zararı karşılandığı belirtilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesi gereğince cezalarında indirim yapılması,

3- Şikâyetçi ...'ın beyanlarında, iş yerinden 100-120 TL civarında bozuk para çalındığı beyan etmesi karşısında, şikâyetçiden tam olarak çalınan paranın miktarı sorularak suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,