Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2712 K.2024/5328

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.03.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26.03.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın suça konu kabloları alıp, temyiz dışı diğer sanıklarla beraber araca yüklemek suretiyle olay yerinden ayrılıp, yolda seyir hâlinde iken polis tarafından şüphe üzerine durdurulmak istendiği ve kesintili takip sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.