Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27155 K.2025/7405

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Hırsızlık suçunun temel şekline nazaran daha az cezayı gerektiren hafifletici hallere ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin, zincirleme suç hükümlerine ilişkin aynı Kanun'un 43. maddesinden önce uygulanması gerektiği gözetilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.