Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27202 K.2023/9011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü,

1.Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2023/2715 Esas, 2023/2328 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

18.12.2022 tarihli görüntü izleme ve tespit tutanağına göre katılanın iş yerine giren şahısların, sanıklar ... ve ... olduğunun tespit edildiği, sanık ...'nin soruşturma aşamasında yanındaki şahsın sanık ... olduğunu söylemesine rağmen, kovuşturma aşamasında görüntüler kendisine izlettirildiğinde yanındaki şahsı tanımadığını söylediği, sanık ...'ün aşamalarda atılı suçu kabul etmediği ve kamera kayıtlarındaki erkek şahsın kendisi olmadığını söylediğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ün muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek,

olaya ilişkin kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya ...

Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına ya da Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Başkanlığına gönderilip, kamera görüntülerinin olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile sanığın fotoğrafları arasında karşılaştırma yapılmasının sağlanıp bahse konu görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığına ilişkin rapor alınarak ve sanığın suç tarihi itibarıyla tespit olunan tüm cep telefonu numaralarına ilişkin olarak suç tarihi ile bir ... öncesi ve bir ... sonrasını kapsar şekilde aranan,

arayan numaralar ile baz istasyonlarını gösterir ayrıntılı HTS kayıtlarının ilgili GSM operatörlerinden temin edilerek ve sanığa ait cep telefonunun suç anında olay mahallinde sinyal verip vermediği tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi açıklanan sebeplerle yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2023/2715 Esas, 2023/2328 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA,