Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27941 K.2025/4886

Katılan sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I- Katılan sanık ... ... hakkında, katılan sanık ...'e yönelik olarak, kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2015/629 Esas, 2016/294 Karar sayılı kararının katılan sanık ... ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından,

sanığın temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik kasten yaralama, katılan sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama, katılan sanık ... hakkında katılanlara yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararları, katılan sanık ... hakkında katılan sanık ... ... ve suça sürüklenen çocuk ... ...'ya yönelik hakaret suçlarından verilen düşme ve katılan sanık ... ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde.

Suça sürüklenen çocuk ... ...'nın üzerine atılı kasten yaralama suçunun 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e, 31/3. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının katılan sanık ... ... hakkında aynı suçtan mahkûmiyet kararının verildiği 08.04.2016 olan karar tarihinden, katılan sanık ... ...'nın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun TCK'nın 116/1,

119/1-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve bu suç için aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının sanık hakkındaki 08.04.2016 olan mahkûmiyet tarihinden, katılan sanıklar ... ve ...'in üzerlerine atılı TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan verilen beraat kararı ile ilgili olarak,

bu suçtan zamanaşamını kesen son işlem olan katılan sanık ... ...'nın aynı suçtan mahkûmiyetine dair 08.04.2016 tarihinden, katılan sanık ... hakkında katılanlara yönelik hakaret suçundan verilen beraat ve katılan sanık ... ... ve suça sürüklenen çocuğa yönelik tehdit suçundan açılan dava sonucunda eylemin hakaret olduğunun kabulü ile hakaret suçundan verilen düşme kararına yönelik olarak, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının zamanaşımını kesen son işlem olan sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 30.09.2015 tarihinden itibaren, inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması.

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan sanık ... ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen Tebliğname'ye ve Ek Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,