Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28070 K.2025/6351

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3.maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin hakkında cezalandırmaya yeter delil bulunmadığına, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiğine sanık müdafiinin temyiz isteminin ise;

sanığın uyuşturucu madde etkisi ile kendinde olmadığı bir zamanda hırsızlığa konu malı aldığı ve tekrar bıraktığının gözardı edildiğine, somut olayda hakkaniyeti dikkate almadan karar verildiğine, hırsızlık suçunun unsurlarının oluşmadığına, pişman olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin dikkate alınması gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluştuğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;