Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28080 K.2024/3612

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

26.09.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair yargılamanın duruşmalarından haberdar edilmeyen, suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığına hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının tebliğ edilmemesi nedeniyle mahkemece yapılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştirilmesinin usûlüne uygun olmadığı, bu sebeple hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve bu nedenle denetim süresinin de başlamadığı gözetilerek,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.07.2021 tarihli 2018/4-186 Esas, 2021/342 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, zamanaşımı süresinin sanığın sorgusunun yapıldığı 06.06.2012 tarihinden itibaren işlemeye devam edeceği, sanığın suça konu ekip otosuna çarparak zarar vermesi şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının 06.06.2012 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,