Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28094 K.2024/4116

Sanıklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece sanık hakkında hangi ilâmın tekerrüre esas alındığı karar yerinde belirtilmemiş ise de, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesinde yer alan "tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarı tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz" hükmü uyarınca önceki hükümlülüklerinden en ağırından tekerrüre esas alınması gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih 2012/6-1431 Esas, 2013/18 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, hükümde tekerrüre esas alınan ilâmın gösterilmesine gerek bulunmadığı, bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği hususu göz önüne alındığında tekerrüre esas alınan ilâmın kararda gösterilmemesi bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hakaret, tehdit, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden sanık ile müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25/10/2022 tarihli ve 2021/3223 E. - 2022/17481 K. sayılı bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilen 29/12/2015 tarihli kararda sanık ... hakkında tehdit, mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulanmadığı halde bozma sonrası kurulan 15.06.2023 tarihli kararda sanık ... hakkında tehdit, mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerde aynı Kanun'un 58. maddesinin aleyhine olarak uygulanması,