Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28115 K.2023/9369

I) Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2023/1921 Esas, 2023/725 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanık müdafii tarafından 02.10.2023 tarihli dilekçe ile temyiz edilmesinden sonra, sanığın 06.10.2023 ve 06.12.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz hakkından vazgeçtiğini belirterek dosyanın onanmasını talep ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 266/1. maddesi uyarınca feragat nedeniyle dosyanın incelenmeden Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II) Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ile müdafilerinin temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

III) Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2023 tarihli ve 2022/788 Esas, 2023/93 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.03.2023 tarihli ve 2023/506 Esas,

2023/185 Karar sayılı kararı ile sanık ... bakımından sanığa iddianamenin tebliğ edilmemesi ve 5271 sayılı Kanun'un 190/2. maddesi uyarınca duruşmaya ara verilmesini isteme hakkının açıkça hatırlatılmaması, sanık ...'ın duruşmaya katılımının sağlanmama gerekçesi açıklanmadan tüm duruşmalara SEGBİS vasıtasıyla katılması sağlanarak savunma hakkının kısıtlanması, eksik araştırma sonucunda suçun gece vakti işlendiğinden bahisle hüküm kurulması ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği,

ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e. maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.03.2023 tarihli ve 2023/506 Esas, 2023/185 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2023 tarihli ve 2023/281 Esas, 2023/513 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan,