Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28172 K.2024/15634

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın karşılıksız yararlanma suçundan mahkûmiyetine ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2018/1918 Esas, 2022/16503 Karar sayılı kararı ile anılan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırarak yeniden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında;

temyiz incelemesinden önce 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma sonrası yargılamanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince yapılarak bir karar verilmesi gerekirken 5271 sayılı CMK'nın 289/1-d maddesi kapsamında kesin hukuka aykırılık oluşturacak biçimde görevsiz İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesince duruşma açılıp karar verilmesi,