Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28533 K.2025/2104

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 26.08.2022 tarihli dilekçesiyle temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu.

08.11.2012 tarihli bozma sonrası sanık müdafiinin duruşmalardan haberdar edilmediği, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde belirtilen "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır" hükmü uyarınca gerekçeli kararın tebliğ edilmediği, dosya kapsamında ve UYAP'tan yapılan sorgulamada müdafiilikten çekildiğine dair dilekçe bulunmadığı, sanığa bulunduğu Çankırı E Tipi Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla yapılan tebliğde ise gerekçeli kararın bizzat okunup anlatılarak tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, tebliğ mazbatasının ilgili kısmı imzalatılmak suretiyle 21.10.2013 tarihinde tebliğ edildiği,

tebligatın 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine yaptığı 26.08.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;