Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28569 K.2025/10194

Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 19.07.2023 tarihli kararının karar tarihinde 18 yaşını dolduran suça sürüklenen çocuk ...'ın yokluğunda verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafîine ise tebliğ edildiği; ancak 31.07.2023 tarihinde tebliğ edilen hükmü suça sürüklenen çocuk müdafîinin temyiz etmediği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "...sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvurma süresinin müdafiye yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir." şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında,

suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen kararın usulüne uygun şekilde suça sürüklenen çocuk ...'a (Ceza infaz kurumunda olması hâlinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliği, aksi hâlde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) “tebliğden itibaren 7 gün içinde temyiz edilmediği takdirde hükmün kesinleşeceği" ihtarı ile birlikte tebliği,