Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28676 K.2024/9571

Başsavcılığının 07.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108483 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya aslının, anılan kararın dosyanın diğer sanığının istinaf talebi sonucunda Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14/04/2023 tarihli ve 2023/1485 esas, 2023/1479 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/512 esas sayılı dosyası ile derdest olması sebebiyle mahkemesinde bulunduğu anlaşıldığından, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre; sanığın, inceleme dışı diğer sanık ... ile iştirak halinde hareket etmek suretiyle gerçekleştirdikleri hırsızlık eylemine ilişkin olarak Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş olan mahkûmiyet kararının, iştirak halinde suçu işleyen inceleme dışı diğer sanık ... tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14/04/2023 tarihli ve 2023/1485 esas, 2023/1479 sayılı kararıyla "...Ayrıntısı Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 29/03/2022 tarihli 2020/25881E, 2022/6106 K sayılı ilamında belirtildiği üzere.

TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca sanık hakkında hükmedilen TCK'nın 142/1-a, 142/5, 143/1 ve 43/1.maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden,

yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması..." şeklindeki gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verildiği, Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli ve 2021/2-35 esas, 2021/473 karar sayılı ilâmında yer alan, "...Gece vakti nitelikli hırsızlık suçundan yargılanan sanıklar ... ve ...’a, suçun nitelikli hâli dikkate alınmak suretiyle zorunlu müdafi atanması gerektiği sonucuna ulaşılmakla birlikte, yargılama ve hüküm tarihi itibarıyla Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairece,

5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca zorunlu müdafi atanması için suçun temel şekli bakımından öngörülen hapis cezasının alt sınırının gözetilmesi gerektiğinin kabul edildiği, bu bağlamda suçun nitelikli hâlleri de dikkate alınarak müdafi atanması hususundaki Yargıtay Ceza Genel Kurulu veya Daire içtihatlarındaki değişimin sanıkların yargılanıp hükümlerin kesinleştiği tarihten sonraki kararlarla değiştiği, mahkeme içtihatlarındaki değişimlerin ise olağanüstü kanun yollarına başvurma hakkı tanımadığı kabul edilmelidir...” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

sanığa yüklenen 28/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 142/5 ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150/3. maddesi uyarınca, sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE - KARAR Sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın sanığın son bildirdiği “... Mah. 292. Sk. No:52 İç Kapı No:1 .../KAYSERİ" adresi yerine “... Mah. 292. Sk.

No:28 .../KAYSERİ" adresine 08.03.2023 tarihinde yapılan tebligatın usûlsüz olarak tebliğ edildiği ve hükmün usûlüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli kararının sanığa usûle uygun olarak (sanığın cezaevinde olması hâlinde, cezaevindeki sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre tebliği, aksi hâlde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği,