Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28719 K.2024/1957

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin samimi itirafta bulunduğuna, pişman olduğuna, herhangi bir indirim yapılmadığına ilişkin olduğu; sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın suçu işlediğine dair herhangi somut bir delilin bulunmadığına, yaşı, eğitim durumu ve adli sicil kaydına bakıldığında işlemediği bir suçtan dolayı eksik inceleme yapılarak delil olmamasına rağmen hırsızlık suçundan hüküm kurulmuş olduğuna dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Tekerrür hükümleri uygulanırken, hükmolunan hapis cezasını ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,