Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28938 K.2024/6597

Polatlı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/224 Esas, 2023/114 Karar sayılı kararının, sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yoklukta verilen kararın sanık ...'nun adresine "adreste daimi çalışanına tebliğ edildi" şerhiyle yapılan tebligatta tebligatı alan kişinin görünüşe göre on sekiz yaşından aşağı ve bariz bir surette ehliyetsiz olmadığının ve muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığının tebliğ evrakı üzerinde belirtilmemesi nedenleriyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve sanık müdafiinin temyizinin süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,

2. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/4357 Esas ve 2021/19488 Karar sayılı bozmasının sanık ... aleyhine olduğunun anlaşılması karşısında; 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/2. maddesi uyarınca sanık ...'nun bozma ilamına karşı savunması alınmadan hüküm kurulması,