Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29001 K.2023/9747

Başsavcılığının 27.11.2023 tarihli ve KYB-2023/111130 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan anılan suçlar için kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri gereğince 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımı süresine tâbi olduğu, suça sürüklenen çocuğun müsnet suçu 16/12/2007 tarihinde işlediği, 29/01/2008 tarihinde Mahkemesince savunmasının alındığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 07/12/2012 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun 10/02/2014 tarihinde yeniden suç işlediği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07/12/2012 tarihi ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği 10/02/2014 tarihleri arasını kapsayan 1 yıl 2 ay 3 günlük sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince duracağı, suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı tarih ile hükmün açıklandığı tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 29/01/2008 tarihinden itibaren, hükmün açıklandığı 17/09/2021 tarihine kadar geçen sürede olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen mahkûmiyet kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.12.2012 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının 23.10.2020 tarihinde kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 10.02.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuğun şikâyetçi ...'a ait lokalin kapı camlarını kırıp içeriye hırsızlık amacıyla girerek bir şey almadan çıkması, yine şikâyetçi ...'a ait lokalin camlarını kırıp içeriye girerek yazar kasada bulunan bozuk parayı alıp kaçması şeklindeki eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre,

aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık olağan (aslî) zamanaşımı süresinin (hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle duran süre de eklendikten sonra) 29.01.2008 olan sorgu tarihinden 17.09.2021 olan mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki mala zarar verme suçundan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Aliağa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2021 tarihli ve 2021/168 Esas, 2021/857 Karar sayılı verilmekle kesin nitelikte olan kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetçiler ... ve ...'a yönelik mala zarar verme suçundan açılan kamu davalarının, aynı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, mala zarar verme suçundan hükmolunan cezaların kaldırılmasına,