Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29201 K.2024/18095

Hükümlünün 16.10.1997 tarihinde işlemiş olduğu hırsızlık suçundan dolayı Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.1999 tarihli, 1998/693 Esas ve 1999/1020 Karar sayılı kararı ile 765 sayılı Kanun'un 493/1, 522 ve 55/3. maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa uyarınca lehe yasa değişikliğinin değerlendirilmesi talebi üzerine Mahkemece dosyanın ele alınıp, 31.01.2017 tarihli ek karar ile, dosya üzerinden karar verildiği,

anılan kararın hükümlü tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.10.2022 tarihli, 2021/18308 Esas ve 2022/12968 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu, bozma üzerine duruşma açılarak yargılama yapıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: