Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29364 K.2025/946

I)Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ... müdafiine 03.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 09.06.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kurulan hükümler yönünden 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 116/1,119/1-c maddeleri uyarınca cezalandırılma yoluna gidildiği, zorunlu müdafilik gerektiren bir uygulama bulunmadığı anlaşıldığından Tebliğname'deki bu sebeple bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'un temyiz isteminin katılanın eylemi gerçekleştiren şahısları teşhis edemediğine, diğer sanık ...'ın çelişkili ifadeleri olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu; sanık ...'nin temyiz isteminin ismini veren sanık ... ile husumetli olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ...'in temyiz isteminin ismini veren sanık ... ile husumetli olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu; sanık ...'nin 04.05.2023 tarihinde sebep içermeyen temyiz dilekçesi sunduğu,

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararında sebep içeren temyiz dilekçesi sunulması gerektiği ihtarı bulunmadığı, sanığın 12.01.2024 tarihinde sebep içeren temyiz dilekçesi sunduğu, temyizinin hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Konya 20.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2020/399 Esas, 2021/218 Karar sayılı dosyasında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.01.2022 tarihli ve 2021/3163 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararı ile; eksik kovuşturma ile hüküm kurulduğu, HTS kayıtlarının incelenmesi gerektiği nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e. maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.01.2022 tarihli ve 2021/3163 Esas,

2022/52 Karar sayılı kararı ile bozma kararı üzerine verilen Konya 20.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2022 tarihli ve 2022/83 Esas, 2022/609 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,