Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29526 K.2024/3923

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2012 tarih ve 2012/327 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1.b, 145, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2012 tarih ve 2012/23 Esas, 2012/479 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 145, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu kararın 26.06.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,10.05.2016 tarihli ve 2015/1605 Esas ve 2016/692 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 145, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06.04.2022 tarihli ve 2021/9683 Esas, 2022/5094 Karar sayılı kararı ile; "gerekçesiz hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/400 Esas, 2022/678 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 145, 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27.04.2023 tarihli ve 2023/10373 Esas, 2023/2231 Karar sayılı kararı ile; "gerekçesiz hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozma üzerine Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2023 tarihli ve 2023/585 Esas, 2023/517 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 145, 35, 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; cezasının usul ve yasalar çerçevesinde incelenip karara bağlanmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, suç tarihinde mağdurun işletmekte olduğu marketten 2 adet kaşar peynirini montunun iç kısmına saklayarak market dışına çıkardığı, dışarı çıktıktan sonra yakalandığı, çalınan malzemelerin değerinin düşük olduğu kabul edilmiştir. 2. Sanığın ikrar içeren savunması, yakalama ve teslim tutanakları dosya içerisindedir.

IV. GEREKÇE

Hükmün 6 No.lu fıkrasında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmamasına karar verildiği halde, hükmün 7 No.lu fıkrasında 53. maddenin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR