Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29557 K.2024/2202

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Bozma sonrası yürütülen yargılama sırasında katılan kurum, 14.03.2023 tarihli cevabi yazı ile kısmi ödeme nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermediğini belirtmiş ve temyiz dilekçesinde zararın ödenmediğini bildirmiş ise de; dosya içerisinde onaysız örneği bulunan 30.05.2023 tarihli dekonta göre sanığın kurum tarafından bildirilen zararın tamamını ödediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle bahsi geçen dekontun aslı ya da onaylı örneğinin dosya arasına alınması, katılan kurumdan zararın giderilip giderilmediği hususunun sorulması,

kalan zararın giderildiğinin belirlenmesi durumunda suça konu eşyaların bazılarının soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince yapılan arama işlemi neticesinde ele geçirildiği, çalınan ürünlerin bazılarının da tanıklar tarafından teslim edildiği gözetilerek, sanığın gerçekleştirmiş olduğu tazminin kısmi iade hükmünde olacağı dikkate alınarak; katılan kurumdan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,