Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29670 K.2024/2509

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde,

karar tarihinde Van M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa aynı Kanun'un 263. maddesi uyarınca hükmün cezaevi veya tutukevi aracılığı ile verilecek dilekçe ile temyiz edilebileceğine ilişkin kararda bir açıklık bulunmadığı ve sanığın cezaevinde olduğu gözetilerek tebliğin cezaevine yapılması gerekirken sanığın doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapıldığı, bu doğrultuda yapılan 02.09.2014 tarihli tebliğ işleminin usûlsüz olduğu,

bu itibarla 14.05.2014 tarihli asıl kararın usûlüne uygun kesinleşmediği ve sonradan verilen yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ve buna ilişkin itirazın reddedildiği 18.03.2022 ve 14.04.2022 tarihli kararların hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Anamur Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2014 tarihli kararının sanık ...'ya tebliğ edilip, (sanığın cezaevinde olması halinde, cezaevindeki sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263. ve 35. maddelerine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği,