Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2969 K.2023/5738

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten ... bir suç işlenmesi halinde Mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, ... zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.09.2009 tarihi itibarıyla ... zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26.01.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin, 765 sayılı Kanun'un 491/3. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 7. ve 5252 sayılı Kanun’un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun’un 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımının suçun işlendiği 09.11.2001 tarihinden, hükmün açıklandığı 04.04.2019 tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından,